261–275 καθίσματα

Αν κάνατε 261 - 275 καθίσματα στο τεστ
Day 1 60 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) μεταξύ των σετ		Day 4 60 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) μεταξύ των σετ
set 1	60	set 1	60
set 2	60	set 2	60
set 3	52	set 3	58
set 4	52	set 4	56
set 5	52	set 5	56
set 6	60	set 6	62
set 7	μέγ. (ελάχ. 60)	set 7	μέγ. (ελάχ. 62)
Ελάχιστο διάλειμμα 1 ημέρας		Ελάχιστο διάλειμμα 1 ημέρας
Day 2 60 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) μεταξύ των σετ		Day 5 60 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) μεταξύ των σετ
set 1	58	set 1	60
set 2	58	set 2	60
set 3	54	set 3	58
set 4	58	set 4	58
set 5	54	set 5	58
set 6	60	set 6	62
set 7	μέγ. (ελάχ. 60)	set 7	μέγ. (ελάχ. 62)
Ελάχιστο διάλειμμα 1 ημέρας		Ελάχιστο διάλειμμα 1 ημέρας
Day 3 60 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) μεταξύ των σετ		Day 6 60 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) μεταξύ των σετ
set 1	60	set 1	60
set 2	60	set 2	60
set 3	58	set 3	60
set 4	54	set 4	60
set 5	54	set 5	60
set 6	60	set 6	62
set 7	μέγ. (ελάχ. 62)	set 7	μέγ. (ελάχ. 64)
Ελάχιστο διάλειμμα 2 ημερών		Ελάχιστο διάλειμμα 2 ημερών

Διαφήμιση

Πώς κάνουν καθίσματα οι αστροναύτες στο διάστημα

Στη Γη, ένα κάθισμα είναι μια μάχη ενάντια στη βαρύτητα. Αφαιρέστε τη βαρύτητα και η άσκηση, τουλάχιστον η εκδοχή που ξέρουμε, σταματά να λειτουργεί — δεν υπάρχει τίποτα να σηκώσεις, και το ίδιο σου το βάρος αιωρείται. Αυτό είναι ένα πραγματικό πρόβλημα σε τροχιά, επειδή το ανθρώπινο σώμα είναι φτιαγμένο για μια συνεχή έλξη προς τα κάτω, και χωρίς αυτήν, οι μύες και τα οστά που δεν φορτίζονται τακτικά τείνουν να αδυνατίζουν στη διάρκεια μιας μακράς αποστολής. Έτσι το ενδιαφέρον ερώτημα δεν είναι αν οι αστροναύτες πρέπει να προπονούνται, αλλά πώς κάνεις καν κάθισμα όταν τίποτα δεν ζυγίζει τίποτα.

Η απάντηση είναι να φέρεις την αντίσταση μαζί σου. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός διαθέτει ένα μηχάνημα που ονομάζεται Advanced Resistive Exercise Device, ή ARED, το οποίο χρησιμοποιεί κυλίνδρους κενού για να δημιουργήσει ρυθμιζόμενη αντίσταση που υποκαθιστά το φορτίο που θα προσέφερε μια μπάρα στο έδαφος. Δεμένος πάνω του, ένας αστροναύτης μπορεί να εκτελέσει καθίσματα και άλλες άρσεις ενάντια σε μια δύναμη που μπορεί να ανεβάσει ή να κατεβάσει, δίνοντας στα πόδια, τους γοφούς και τον κορμό κάτι πραγματικό απέναντι στο οποίο να δουλέψουν σε ένα περιβάλλον που αλλιώς δεν προσφέρει τίποτα.

Επειδή η διάταξη είναι τόσο διαφορετική από ένα γυμναστήριο, η προπόνηση ξεκινά πολύ πριν από την εκτόξευση. Οι αστροναύτες προβάρουν αυτές τις προσαρμοσμένες ρουτίνες στη Γη ώστε η χρήση του εξοπλισμού και η επίτευξη των σωστών θέσεων να είναι δεύτερη φύση μέχρι να βρεθούν σε τροχιά. Μόλις φτάσουν εκεί, η άσκηση με αντίσταση γίνεται ένα προγραμματισμένο, σχεδόν καθημερινό μέρος της ημέρας παρά ένα προαιρετικό έξτρα — αντιμετωπίζεται ως απαραίτητη συντήρηση για το σώμα σε εβδομάδες και μήνες σε συνθήκες μικροβαρύτητας.

Τα καθίσματα κερδίζουν τη θέση τους σε αυτό το πρόγραμμα για τον ίδιο λόγο που αποτελούν αγκυροβόλιο των προγραμμάτων στη Γη: μία κίνηση φορτίζει μεγάλο μέρος του σώματος ταυτόχρονα, και στοχεύει ακριβώς τους μεγάλους μύες του κάτω κορμού που ένα περιβάλλον χωρίς βαρύτητα αφήνει υποχρησιμοποιημένους. Αυτή η αποδοτικότητα μετράει ακόμη περισσότερο όταν ο χρόνος προπόνησης και ο εξοπλισμός είναι αυστηρά περιορισμένοι.

Αυτό που ακολουθεί είναι πιθανό να γίνει πιο εξελιγμένο. Καθώς οι υπηρεσίες σχεδιάζουν μεγαλύτερες αποστολές και σκέφτονται σοβαρά ταξίδια πέρα από τη χαμηλή τροχιά, η διατήρηση των πληρωμάτων σε καλή σωματική κατάσταση γίνεται ακόμη πιο σημαντική, και τα εργαλεία εξακολουθούν να εξελίσσονται — μικρότερος και εξυπνότερος εξοπλισμός αντίστασης, και ιδέες όπως ο συνδυασμός της προπόνησης με εικονικά περιβάλλοντα ώστε οι μεγάλες συνεδρίες να γίνονται πιο υποφερτές. Το ταπεινό κάθισμα, όπως αποδεικνύεται, μας ακολουθεί έξω από τον πλανήτη.