201–220 καθίσματα

Περισσότερα αθλήματα που στηρίζονται στη δύναμη του καθίσματος

Συνεχίζοντας από εκεί που σταμάτησε το προηγούμενο επίπεδο, να μερικά ακόμη αθλήματα όπου ένα πιο δυνατό κάθισμα εμφανίζεται διακριτικά στα αποτελέσματα — μερικά προφανή, ένα δυο που ίσως δεν περιμένετε.

Το σκι είναι ένα κάθισμα που κρατιέται για μια ολόκληρη κατάβαση. Κατεβείτε με στροφές μια πλαγιά και οι τετρακέφαλοι, οι οπίσθιοι μηριαίοι και οι γλουτοί σας δουλεύουν όλη την ώρα, απορροφώντας τις ανωμαλίες και κρατώντας μια χαμηλή, αθλητική θέση απέναντι στην ταχύτητα και το έδαφος. Οι σκιέρ που έχουν χτίσει αυτή τη δύναμη τείνουν να «σβήνουν» λιγότερο αργά σε μια κατάβαση και να μένουν πιο ελεγχόμενοι όταν το χιόνι γίνεται δύσβατο. Το βόλεϊ βρίσκεται στο άλλο άκρο του φάσματος: σύντομες, επαναλαμβανόμενες εκρήξεις. Το καρφί και το μπλοκ είναι άλματα, και το γρήγορο σύρσιμο στη θέση είναι όλο δύναμη πρώτου βήματος. Το κάθισμα τροφοδοτεί τόσο το άλμα όσο και την επαναφορά που έρχεται αμέσως μετά.

Το γκολφ φαίνεται ήρεμο, αλλά ένα καλό σουίνγκ είναι μια γρήγορη περιστροφή που στηρίζεται σε έναν σταθερό κάτω κορμό. Μεγάλο μέρος της ταχύτητας της κεφαλής του μπαστουνιού προέρχεται από το έδαφος προς τα πάνω, μέσα από τα πόδια και τους γοφούς, οπότε μια πιο δυνατή, πιο σταθερή βάση μπορεί να προσθέσει τόσο απόσταση όσο και σταθερότητα. Το ποδόσφαιρο δουλεύει τα πόδια με πιο συνεχή τρόπο — ενενήντα λεπτά τζόκινγκ, σπριντ, κοψίματα και χτυπήματα της μπάλας. Η δύναμη των ποδιών και του κορμού εμφανίζεται ως δυνατότερα σουτ, ταχύτερη επιτάχυνση και η ισορροπία για να προστατέψεις την μπάλα ή να μείνεις όρθιος μέσα από μια μονομαχία.

Η ενόργανη γυμναστική απαιτεί δύναμη, ισορροπία και έλεγχο σε ίση δόση. Οι προσγειώσεις, τα ακροβατικά περάσματα και οι κρατημένες θέσεις στηρίζονται όλες στη δύναμη του κάτω κορμού και σε έναν κορμό που δεν ταλαντεύεται, κάτι που είναι ακριβώς αυτό που προπονεί το κάθισμα. Το ράγκμπι είναι η εκδοχή έντονης επαφής της ίδιας ιδέας: τα τάκλιν, τα σκραμ και τα επαναλαμβανόμενα σπριντ ανταμείβουν τους παίκτες που μπορούν να παράγουν δύναμη και να κρατούν τα πόδια τους όταν το παιχνίδι γίνεται σωματικό.

Τα αθλήματα αντοχής αποκομίζουν κάτι διαφορετικό από το κάθισμα. Η ποδηλασία είναι χιλιάδες πεταλιές, και τα πιο δυνατά πόδια σημαίνουν ότι καθεμία μπορεί να κάνει λίγο περισσότερα χωρίς να φτάνει στα όριά της — χρήσιμο στις ανηφόρες και στο τελικό σπριντ. Ένας πιο σταθερός κορμός βοηθά επίσης έναν ποδηλάτη να κρατά μια αποδοτική θέση για ώρες αντί να καταρρέει πάνω στο τιμόνι. Το χόκεϊ επί πάγου συνδυάζει τη δύναμη με την ισορροπία σε μια επιφάνεια χαμηλής τριβής: το δυνατό πατινάζ, η αλλαγή κατεύθυνσης και η διατήρηση της όρθιας στάσης μέσα από την επαφή ανάγονται όλα σε δυνατά πόδια και γοφούς και μια στέρεη βάση.

Σε όλα αυτά, το μοτίβο είναι το ίδιο με το προηγούμενο επίπεδο. Τα καθίσματα σπάνια αντικαθιστούν την ειδική για κάθε άθλημα δεξιότητα, αλλά ανεβάζουν το σωματικό ταβάνι με το οποίο έχει να δουλέψει η δεξιότητα — περισσότερη δύναμη για να ξοδέψεις, και περισσότερος έλεγχος στο πώς την ξοδεύεις.