1-20 Squat

Een korte geschiedenis van de squat

Voordat het een oefening was, was de squat gewoon de manier waarop mensen zaten. Gedurende het grootste deel van de menselijke geschiedenis, en vandaag de dag nog steeds in grote delen van de wereld, was diep in een squat zakken de natuurlijke manier om uit te rusten, te eten, te wachten, boven een vuur te koken of een klus op grondniveau te klaren. Stoelen zijn een relatief recente luxe. De beweging die we nu in onze trainingen inplannen, is eigenlijk een terugkeer naar een houding waar ons lichaam vanaf het begin op gebouwd was.

De oude Grieken, die lichamelijke training als een serieuze discipline beschouwden, verwerkten squatbewegingen in de voorbereiding van atleten en soldaten, en je ziet de resultaten in de evenwichtige, gespierde lichamen die hun beeldhouwers bleven uithakken. Door de middeleeuwen heen bleef krachttraining verbonden met iets praktisch: ridders en voetsoldaten hadden benen nodig die harnassen konden dragen, dagenlang konden marcheren en stabiel bleven in een gevecht. Niemand noemde het een squat, maar het patroon was er wel.

De verschuiving naar squatten als bewuste oefening kwam later, en die loopt gelijk op met hoe werk veranderde. Toen industriële steden mensen naar zittend werk trokken, verdween het natuurlijke squatten dat vroeger een gewone dag vulde grotendeels. Vroege fysieke-cultuurfiguren en krachtpatsers begonnen het er bewust weer in te bouwen, en tegen de tijd dat de halterstang standaard sportschoolmateriaal werd, had het squatrek een vaste plek op de vloer.

De twintigste eeuw maakte er een icoon van. De bodybuildingcultuur, en later de opkomst van powerlifting, zette de halter-squat op de voorgrond. In het wedstrijdgewichtheffen werd het een van de drie beoefende lifts, naast de bankdruk en de deadlift. Ook nieuwe varianten verspreidden zich, waaronder eenbenige versies die een balans- en stabiliteitseis toevoegen die de klassieke tweebenige squat niet heeft.

Wat interessant is aan de moderne kijk, is hoe die terugkeert naar het begin. Coaches praten nu minder over de squat als puur een beenbouwer en meer over mobiliteit, houding en goed bewegen, wat dicht ligt bij wat de beweging altijd al was voordat we die uit ons dagelijks leven wegzaten. Nieuwe hulpmiddelen, van videofeedback tot app-gebaseerde coaching, dienen vooral datzelfde oude doel: mensen helpen om met controle te squatten. Voor zo'n eenvoudige beweging heeft die een lange en hardnekkige carrière gehad, en er is geen teken dat die ergens heen gaat.